Ga eens (wat vaker) biechten…

uitdaging aanvaard 2De paters van de Augustijnenkerk (Eindhoven) was mijn oefenplaats (1977) van genade.

Ik was nog maar pas tot geloof gekomen vanuit de ervaring dat Gods Geest in mijn hart was komen wonen. In die tijd bad ik veel en wilde persé de waarheden van de katholieke Kerk leren kennen. In de boekwinkel ‘De Slegte’ had ik een paar geloofsboeken gekocht, en las er over het doopsel, maar ook over de biecht.Ik dacht steeds bij mezelf; als de biecht echt is en werkt, dan moet ik er achteraf iets van merken.

Zo gezegd, zo gedaan. En eerlijk gezegd, het was waar! Mijn humeur veranderde, steeds van een beetje minder goede zin naar méér goede zin; eerst moeizaam gebed, daarna vreugde bij het gebed.

De paters Augustijnen koorheren heb ik veel te danken…

Pastoor Geudens

Laat je dopen…

Ik ben iemand die alles wil begrijpen. Op mijn 15de las ik al boeken van Freud en Jung, die me veel te moeilijk waren. Ik las over de liefde in die boeken. Ik was op zoek naar de vraag, is er werkelijk contact tussen jou en mij mogelijk. Vanuit de psychologie kwam uiteindelijk het antwoord: nee. We gaan met elkaar om als sociale wezens, maar een echte connectie is absurd en onmogelijk. Alleen sympathieke gevoelens heen en weer.
Op mijn 19de kwam de liefde van God in mijn hart wonen, op mijn 20ste ging ik naar het Seminarie. Uiteindelijk ben ik priester mogen worden. Ik heb ontdekt dat er wel liefde mogelijk is en connectie met de medemens vanuit de genade-ervaring door het doopsel. Het is Gods Geest die de ervaring geeft van de connectie.
Ik was uit kerk weggelopen omdat ik de liefde van God niet begreep. Ik ben terug gekomen omdat Hij mij daartoe uitgenodigd heeft.

Pastoor Geudens

Prof. Mag. Dr. J.P.M. van der Ploeg O.P.: De H. Eucharistie

Legioen Kleine Zielen van het Barmhartig Hart van Jezus

De Sacramenten der Kerk ~ De Eucharistie
door: Prof. Mag. Dr. J.P.M. van der Ploeg O.P., 14 september 1993

vdploegHet doopsel is het noodzakelijkste Sacrament voor de mens, maar de heilige Eucharistie is van alle het belangrijkste, omdat het Christus zelf bevat onder de gedaanten van brood en wijn: zijn ziel, lichaam en bloed, onafscheidelijk verenigd met zijn Godheid. Wanneer de gewijde priester de woorden van de consecratie uitspreekt, komt Christus zelf op het altaar en blijft Hij er, zolang de gedaanten van brood en wijn blijven bestaan. Dit is een groot wonder, dat wij niet kunnen begrijpen, maar in geloof aanvaarden.

Het grote sacrament wordt met allerlei namen aangeduid, waarvan de belangrijkste: de Eucharistie, een Grieks woord is, waarvan de oorspronkelijke betekenis “dankzegging” is. Wij danken God door Hem te prijzen om zijn grootheid en om de weldaden die Hij ons bewijst. Daarom is de viering der Eucharistie, in…

View original post 5.599 woorden meer

Met liefde naar de H. Eucharistieviering komen

Legioen Kleine Zielen van het Barmhartig Hart van Jezus

De meesten van ons gaan sinds hun kindertijd elke zondag of toch bijna elke zondag naar de H. Mis. Voor veel gelovigen is het jammer genoeg een soort van routine geworden, waaruit, bij manier van spreken, het hart verdwenen is. Er is nog weinig besef over van wat er allemaal gebeurt en waar het om draait. Hierdoor komt het waarschijnlijk dat mensen afhaken, ‘het is maar een saaie boel’, ‘er worden woorden gesproken die weinig of niets meer zeggen’. In de een brief over de Eucharistie, sacrament van de liefde, staat geschreven: “De heilige Eucharistie is het geschenk van de zelfgave van Jezus Christus, waardoor Hij ons Gods oneindige liefde voor iedere mens openbaart.” Dit gebeurt elke H. Mis, elke Eucharistie, opnieuw. Het is aan ons om voor die liefde te leren openstaan en ze te leren kennen. Daarvoor hebben we tijd nodig. Is het misschien daarom dat de Heer…

View original post 758 woorden meer

Over de priester, uit: Waarheid en Liefde – L. Pirenne pr

Aangezien het boek ‘WAARHEID EN LIEFDE’ de waardering wegdraagt van bisschoppen van de lage landen en volgens hun mening niet zonder de inspraak van de H. Geest is geschreven, vertrouw ik de lezing ervan aan de gelovigen toe met de vaste overtuiging dat een open verstand en een warm hart er zijn gading en zijn weldoend inzicht en kracht in zullen vinden. – L. Pirenne pr.

WOORDEN VAN DE PASTOOR VAN ARS OVER DE PRIESTERS.

(Uit het boek ‘WAARHEID EN LIEFDE’, De Pijlers van het geloof; blad 256) Christus bedient zich van de priesters om Zijn genadegave aan het volk Gods mee te delen. De priester vervangt de persoon van Christus in het toedienen van de sacramenten.

Met recht en reden, wordt hij dan ook “een alter Christus”, een andere Christus genoemd.

Niemand beter dan de pastoor van Ars kan ons de uitzonderlijke waarde van het priesterschap schetsen. Wanneer de priester de zonden vergeeft, zegt hij niet: “God vergeeft u, maar ik vergeef u”. In de consecratie zegt hij niet: “Dit is het lichaam van Christus”, maar hij zegt: “Dit is mijn lichaam”.

De H. Bernardus leert ons dat alles ons toekomt door Maria. Mogen we niet evengoed zeggen dat alles ons toevloeit door de priester. Ja! Alle uitstekende genaden, alle hemelse gaven.

Als wij het sacrament van het priesterschap niet hadden, zouden wij God niet bezitten.

Wie doet ons herboren worden tot het eeuwig leven? De priester. Wie versterkt onze ziel op de pelgrimstocht van het leven? De priester. Wie richt ons op als wij in zonde vallen? De priester. Wie bereidt ons voor om te verschijnen voor de rechterstoel? De priester. Ge kunt geen weldaad van Christus herinneren zonder bij deze herinnering de figuur van de priester te zien. Gaat te biechten bij Maria of bij een engel. Zullen zij u van uw zonden ontslaan? Neen. De heilige Maagd kan haar Goddelijke Zoon niet doen neerdalen in de H. Hostie. Tweehonderd engelen zijn niet in staat één zonde te vergeven.

Een priester, hoe min hij ook is, kan dat: hij kan u zeggen: Gaat in vrede, ik vergeef u. Oh!

Wat is de priester iets verhevens! De priester zal zichzelf pas maar begrijpen in de hemel.

Indien men hem begreep hier op aarde, zou men niet van angst maar van vreugde sterven.

Al de weldaden van God zouden tot niets dienen, als wij de priester niet hadden.

Waar zou een huis gevuld met goud, toe dienen, als er niemand was om de deur te openen?

De priester heeft de sleutel van de hemelse schatkist: hij is het die het slot opent, hij is de econoom van de goede God, hij is de beheerder van al Zijn goederen. Zonder de priester zouden de dood en het lijden van Christus tot niets dienen. Worden wij niet deelachtig aan de weldaden van de verlossing door de priester, die het bloed van Christus naar ons doet toestromen? De priester is geen priester voor zichzelf.

Hij geeft zichzelf niet de absolutie, hij dient zichzelf de sacramenten niet toe.

Hij is niet er voor zichzelf, hij is er voor u. Na God, is de priester alles.

Laat een parochie twintig jaar zonder priester, en men zal er de beesten aanbidden.

Indien de missionaris en ik de parochie zouden verlaten, dan zoudt ge zeggen: “Wat nog doen in deze kerk?

Er is geen eucharistisch offer meer; O.L. Heer is er niet meer, dan kunnen we evengoed thuis bidden.

Wanneer men de godsdienst uit de harten wil bannen, dan begint men met de priesters te vervolgen.

Want waar er geen priester is, daar is er geen offer en waar er geen offer is, daar is er geen godsdienst.

Ziet de macht van een priester! De tong van de priester maakt van een stukje brood, God zelf. Dat is meer dan een wereld scheppen. Iemand zegde mij: “Heilige Philomena gehoorzaamt aan de pastoor van Ars.

Zeker zij kan hem wel gehoorzamen omdat God hem (Idem; blad 258) gehoorzaamt.

Indien ik een engel en een priester zou ontmoeten, dan zou ik de priester groeten vóór de engel.

Deze is de vriend van God, maar de priester neemt Zijn plaats in.

Het priesterschap is de liefde van het Goddelijk Hart van Jezus.

Wanneer ge de priester ziet, denk dan aan onze Heer Jezus Christus.

Het zou nochtans eenzijdig en onvolledig zijn, de priester louter te bezien als de uitdeler van de sacramenten. Zijn voornaamste plicht is de sacramenten toe te dienen maar zijn eerste plicht is, Gods woord te verkondigen zoals Jezus het heeft gedaan.